زبان ءِ ھیلداری (Language Habit ) ءُ زورگیری ءِ کرد نبشتہ کار : شیرجان مرزا انسان چہ ابرم ءَ گیگان گران ءُ دربران کنت ءُ ھبر ءِ در برگ ءِ بودشت انسان ءِ اندری زبانی بودے(innate language capacity)۔ بلے آ … Continue reading →
(دستونک) (زبیر قمبر) دیوالانی ساہ بہ ڈَّکیت، دروازگ ھئیران بہ بیت چوش مَیا کہ مارا مئے اے تھنائی تاوان بہ بیت سبزیں چراگے گیر بیاریت کُنڈےءَ یک بچکندے ھاموشیءِ دُوت بہ بنت ءُ دوستانی دِیوان بہ بیت لبزءِ بَزیں پوشاکءِ … Continue reading →
دستونک ۔۔۔ خالق ارمان مَرکب ءِ ھال ءَ بِگر ، شِھزادگ ءَ آواز دئے بس ھمے دیوالءِ پُشتءَ ساھگ ءَ آواز دئے چونہا اے پیژگہءِ ھاموشیءَ دیراِنت بلئے بلکیں کسّے اِش بِکنت دروازگ ءَ آواز دئے چِیکّ وارت ارواہ بِلّے … Continue reading →
رملچہ : بولان ءِ سرمگ شائر: اصغر زہیر گیابان ءَ بھاری ھور گوار انت زمین ءِ دل بود کاریت پہ لولیانی رودینگ ءَ ماتی زیمراں سنجے بجیت سؤتاں گرکے رُدیت پاھار چست بنت جلھار چہ بولان ءَ ایر رچ انت … Continue reading →
“آزمانک” دیوال ” صبا دشتیاری” گْونڈیں اسلم گوں وتی نازرُکیں دستاں ھما دیوال ءَ سمارگ ءَ ات کہ داں زیکیں روچ ءَ آئیءَ ندیستگ ات- دنیگا اے دیوال ءِ چُن ءُ ریکاں وت ءَ نہ کپتگ ات ءُ دوسالی اسلم … Continue reading →
“آزمانک” مردگ ءِ کاگد” رحمان مراد” نزاناں آ چونیں سُھبے اَت…؟ چونیں شُومّیں سُھبے ات- کہ انچش من نوکی وتی چماّں چہ واب ءَ پچ کنگ ءَ تاں- نوکی من لوٹ ات کہ پاد بیاہاں چہ وتی گندلاں گوشئے زاناں … Continue reading →
لچّہ : چیدگ لچہ کار: ڈاکٹر غفور شاد ارتمیس!* او شیر زالیں ارتمیس! او روبداریں ارتمیس! من سِنگی دؤرءَ نشتگاں شکارءِ دُرسیں رسم ءُ دود پْروشتگاں ھون ندر کُتگ ءُ جون موک اِتگ اے کائیگرانی کانٹ لدیگانی دْراج سریں دنتان … Continue reading →
آزمانک: بیا گسر کپیں نبشتہ کار: مظہر الاسلام رجانکار : اکرم ارس ءُ آ جتا بوھگ پیسر وتی زندمان ءِ درائیں مڈیاں بھر کنگ ءَ اَت، درستاں چہ پیسر آئی کندگ نیم کُت انت ءُ گشت ”تو وتی بھر ئے … Continue reading →
*بلوچی زبانءِ مزن نامیں شائر نور محمد بمپشتی اھد ساز پری زاد ! پیچ دئے سازاں پری زاد کش آوازاں جھان چو *نُور ھند بمپُشتءِ تئی آوازءَ کُشگ لوٹیت سروزیءِ دھیں موردانگاں گُڈیت ءُ سازیاں دُرشگ لوٹیت پری زاد ! … Continue reading →
ڈاکٹر ماه رنگ بلوچءِ نامءَ وتن شُناسیں گُهارانی سر سلامت بات تو هر کُجا کہ روئے، راه ءُ دَر سلامت بات هما گُهار کہ تی همسپر سلامت بات تی هید ریتکگیں جُهدانی بَرسلامت بات اے عهدءِ رستراں چے زانت تی … Continue reading →
ڈاکٹر مھرنگ بلوچءِ نام ءَ منیر معصوم کارواں جنزیتہ دیمءَ ، سھبءَ بیگاہ نہ کناں داں وتی بزگیں راج ءَ پدءَ یکجاہ نہ کناں منزلءَ ساری بدروھیت، بہ بیت ترسءِ آماچ مں چشیں بے دلءَ راہءَ وتی ھمراہ نہ کناں … Continue reading →
ڈاکٹر مَھرنگ بلوچ ءِ نام ءَ امیر دوست ترمپے بہ بیت بہ رؤت ءُ پدءَ زِر بہ بیت ءُ بئیت مردم چہ عشق ءِ کدرت ءَ مَستِر بہ بیت ءُ بئیت ماھے کہ روشنا اِنت وتی بِیھہ ءَ پَد بہ … Continue reading →
مبارک کازی ءِ شاعری ءَ چاگردی نگد ڈاکٹر اے آر داد من ءَ دگہ ھچ گون نہ ات۔دو جوڑی گُد ات انت، ناسرجمیں” نبشتگیں تاک” (چارمی) یک ءُ دو کتاب ات انت۔ سدا بھار ءِ بس اوشتجاہ (شال) ءَ اوشتاتگ … Continue reading →
لبزانک، درکسہی لبزانک ءُ شعر۔ شرف شاد