پِربند
بْرِتکگئیں دِل ، ہچ کسا دات کت نہ کت
تئی امانت رَہگوزاں دات کت نہ کت
سربِگْوَستیناں چہ تئی اَنباز ئے وَشئیں لِزّتاں
تام اگر دُرجئیں دَپ ئے گِپت کت نہ کت
تُکش اِتاں پہ دانْک ئیا ، گُنگ اَت زُبان
گوں وَتی مئوجئیں دِلا تْران کت نہ کت
تئی بَزئیں بیکانی سارتئیں ساہگا
چہ گَلا گوں تو گناہ ئی کت نہ کت
دیر نہ اِنت منزل مُرادانی، گْوشئنت
من وَتا پہ آپ سر ئی سَر کت نہ کت
پْریشتگا مرگ ئے مُجئینتگ مورک وَتی
ساہ بی تئی گِندگا دات کت نہ کت
کُت منا مِہرئے گماں بِرّ و اَگول
بانُکا مِہر ئے تَسلّا دات نہ کت
دْریگتئیں وَلگْوَج کتئیں چَہر ئیں زبان
نام تئی شہدئیں اگر گِپت کت نہ کُت
آدْرہ اِنت اَجگئیں مُرادانی کِشار
جَمبری، ہئورئے، پہ وَت آئورت نہ کت
نوک گُلئیں گرکی تَلاں اومان ئہ کنت
من دِل ئے آشک تبی داشت کت نہ کت
راست و بَرہک اِنت کہ نیست مَرگا دَوا
چہ ترا سَہت ئی وتا دیر داشت نہ کت
پْروشتگ اَنت کئیپانی کدّہ سَد برا
پہ تئی ناما وَرَگ بند کت نہ کت
۸۷/۱۲ /۵
