ترکی آزمانک
رجانکار: زاہدہ رئیس راجی
امّاں لالا کدی مرایت؟
بُن اسلا اے کسہ یک مردکے گوں آئ جنین ءُ آئ ءِ سے چکانی سرا انت۔ اے سک گریبیں مردماتاں۔ مردک ءِ گورا ھرچ ایرکُتگیں مال متایے است ات آئ ءَ وتی نادرائ ءِ ھلاج ءَ ھلاس کُت انت ءُ رند ءَ نیستی ءِ سوب ءَ گندلانی سرا ایر بیت ءُ پدا بیران بیت۔
میتگ ءِ ربیدگ ءِ ھساب ءَ اے مردک ءِ مرگ ءَ رند تاں سے روچاں اشی ءِ لوگ ءَ چُلے روک کنگ ءِ اجازہ نیست ات پمشکا ھمبراہ ھمسائیگاں ورگ پہ ایشاں زُرت یارت دات انت۔
چارومی روچ ءَ اے بزگیں لوگ ءِ چُک پدا شودیگتاں۔ چہ یک ھمسائیگئ ءِ لوگ ءِ چُل ءَ دُت درکپگءِ گندگ ءَ رند چُکاں ھمیں مارات کہ اے پہ مارا ورگ اڈ کنگ ءَ انت پمشکا ودار ءَ نیشت انت، ساھت دمان چہ لوگ ءَ ڈن سروک کُت ات کہ بلکیں کسے لوگ ءَ آھگ ءَ بیبیت وھدے توست انت گڑا ھر وھدے کے کسی پادانی برمش گوشاں کپت چکے ترانت کہ بلکیں کسے اتکگ پہ ورگ دئیگ ءَ ۔ بلے تاں شپ ءِ بہ وھد ءَ کس ءَ ھچ نیارت ءُ نہ دات۔
مات پدا مات ات ءُ چکانی اے شودیگی دیست نہ کت ءُ لوگ ءَ ھمک ھشک بریشگ است ات یکجا کُت انت ءُ لاڑداتگیں آپ ءِ توکا گراست انت ءُ چُکئ گلاانت ءُ دات انت۔ چُکاں وارت ءُ وپت انت۔
اے دگہ روچ ءَ پدا چکانی شودیگی سر ءِ سرا مک بیت۔ مات ءَ لوگ ءَ استیں کُہانیں چیز مُچ کُت انت ءُ کہانیں چیزانی پہ ارزانی ءَ زورک ءِ گورا بہا کُت انت ءُ دو سے روچے چکانی ورگ ءِ بندوبست کُت ات ۔
وھدے اے زر ھم ھلاس بیت انت نوں پدا شودیگیں لاپ ءَ پہ سیری ءَ بے تاہیر کُت انت۔
ھپتمی روچ ءَ مات ءَ اسپیتیں جنوزامی چادرے سرءَ بگر تاں پاد ءِ پنچ ءَ مانپوش ات ءُ میتگ ءِ دُکان ءَ پہ وام ءِ زورگ ءَ شوت۔
اے دُکان ءِ ھلینوک ءَ وھدے اشی ءِ پہ وام ءَ ورگی چیز زورگ ءِ گپ ایشکوت انت سک زاہر ءَ پُر بیت ءُ گوں گُر نئیراں اے بزگیں جنوزامی تاچینت۔
گوں ھالیکیں دستاں وھدے لوگ ءَ واتر کُت اشی ءِ ھشت سالی بچلوک ءَ وتی مات ءِ اے درد سگئت نہ کُت۔
یک نیمگ ءَ پت ءِ بیران بئیگ ءَ شپ روچ گریوگ ءَ اشی ءَ بسّی نیست ات ءُ پدا لوگ ءِ توکا نیستی ءُ بزگی ءَ اے بچک ھم نادراہ کُت۔
۔ گوں بے وسی ءَ اے چاریں مات چُک لوگ ءِ یک کُنڈے ءَ تُت مُت نیشت انت ءُ دل ءَ جیڑگ ءَ لگئیت انت۔
پہ ورگ ءَ دپارے ھم نیست ات پہ چُک ءِ ھلاج ءَ زر چہ کُجا اتکگ ات۔
مات ھم تپ ءَ روک ات بلے وتی تپی زاہر نہ کُت ءُ گُد ءِ سارتیں پٹی وتی چُک ءِ تپ ءَ چے روکیں پیشانُگ ءَ ایر کنگ ءَ لگئیت ءُ گونڈیں جنیلوک وتی برات ءِ دست پاداں پرنچگ ءَ لگئیت۔
اناگہہ اے گونڈیں جنیلوک چہ وتی جاہ ءَچیست بیت ءُ مات ءِ گوش ءَ جُست ءَ لگئیت
” امّاں ! لالا کدی مرایت ؟“
مات ءِ دل ءَ گوشے کسی ءَ کارچے گُت دات۔ گوں جان ءِ درہگ ءَ مات ءَ چُک وتی بگل ءَ کُت ءُ چہ چُک ءَ جُستی گپت
” منی چُک پرچیا چُش گُوشگ ءَ ئے؟ “
” امّاں! وھدے لالا مرایت گُڑا مئے لوگ ءَ ورگ کئیت انت“
ماسُومیں چُک ءَ پسو دات
ھلاس
