Author Topic: رند و لاشار  (Read 2599 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Perozai R!nd

  • Baloch
  • Creative Baask
  • ***
  • Posts: 2685
  • Karma: 75
    • Baask - The Home Of Balochi Language & Literature
رند و لاشار
« on: July 19, 2008, 06:34:43 PM »
We all know that Lashar & Rind were two brothers.

رند و لاشار،اش بن ءَبرات انت
جگ سئیگنت کہ ھمزاہی ذات انت
جگ پہ دوسیتین کسہے یات انت
من دھاں زوراک و مزن گوات انت




From very old balochi poems we can know that Balochs migrated from HALB (Iraq) towards Seestan (Iran) after fighting against Yazeed in Karbala. According to old Balochi poetry Balochs were the sons of Ameer Hamza (PBUH). As poet says;

اولاد میریں حمزہ ہئیگوں
سوب درگاہ ءَ گوئر انت
گوں یزید ءَ جیڑ وانت
کلبلا، بھمپور مں نیام ءَ
شہر سیستان منزل انت



When they reached at seestan, at that time Shams-ud-deen was the king of Seestan, He Greeted Balochs affectionately and showed a great love for Balochs but after Shams-ud-deen, Badr-ud-deen became King of Seestan and his relationship with Balochs was not good. As following verses stated;

بادشاہ مئے شمس الدین انت
گوں بلوچاں ھاتر انت
نیں کہ بدرالدین در آتکہ
نا گمانیں شدت انت



So Mir Jalal Khan along with forty four thousand Tribes started migration from Seestan towards Makran.
مئے سرءَ میریں جلال کھان
چل و چیاریں بولِک انت


It's been observed from the old Balochi Poetry, there were already Balochs living in Makran Areas Before Mir Jalal Khan Arrived There but they were not Rinds.
تی بلوچ باز و بسیار انت
دُرست من رِند ءَ مان نہ ئنت


Because of kech, s barren lands they have decided to migrate from barren to fertile lands. Let's see how they planned;


رند و لاشاری اوارنت تران بَسستش پہ دتاں
بیا ات شیدا بلڈوں، پہ گیابی مہلکھاں
جوو میتاپاں بکٹوں ، بہر کنوں بی پہ وتاں
تی راج دراناکس ملیکوں ، بیاتکاں
پہ لوگ و گداں
حکم پہ ٹونڈیں نکھیبان نوک کَنتش آدمان
بوجت بوراں بارگیناں کٹھوانی اندراں
سنج کنیت بانزیں بہا نان نہہ ھزاری مرکباں
بیارت بُگاں گرد گیناں ، چہ نلی و کھور دپاں
گوانگ جتگ جودان بی کاڈاں ، ایر کپت چہ حمیواں
کش ات گھالی و پلنگا ، جُل و سہروریں کمبلاں
بوپ و مور بندیں لہیھپان ، ہنگوئیں منجلاں
سکہ و تاساں بلو ءِ مکرانی کدھاں
رند ھیدین ءَ نہ نندنت ، چرنت دیریں ھلکہاں
پوشتہ رنداں وتی دھڑ پہ کباد شدھوان
دسکلا، گوں باز و بنداں ھل گوں درانتی
ئیں زرہ آں
پاد لالیں موزگاں گوں، کاسنت من دوران
]



No doubt, so many balochs did not migrate with Shayhaq, they remained in Makran. Read out these lines; 

شیہک میں سرئت سرداریں
نود بندگ سکھی سالاریں
راجاں سرجمی ءَ زرتنت
آپو ردءِ نسیب ءَ  برتنت
کھور و کھور دپاں گندانءَ
آپ و آپ سران نندانءَ
کولواھی پٹاں، گردانءَ



Sardar shayhaq remained for some years at Aashaal Kolwaah (Kech). Mir Chakar Rind Born at Kolwaah as mentioned in following verses;

چاکر چو چراگین لالءَ
پیدا بوت ہمے آشال ءَ
پیش چہ بانڑی سئے سالءَ
رُست مں سائبی اکبالءَ


Sardar Shay Haq kept on Journey as he was the sardar. Nodbanagh already left for. These lines highlight how Rinds & Lashars got areas in their custody.

سردار زھم جنیں شیہک ئت
کئول و وعدھی یک ڈک ئت
نود بندگ شتگ ساری ءَ
گوئستگ بال گتر ہاری ءَ
کیچ کئور و تن آ، کیل کئورءَ
چو بشامی نہ گوئرتیں ھورءَ
راجاں جہ جتگ پجیءَ
دیم پہ سیبی و کچھیءَ

لڈتہ ھلکان چہ بنی ھندان
باگھ و بازاریں جہلکوہ اشتش
دیم مں زر سوچیں مولوءَ داتش
کشتگ گولواچ ھما ملکءَ
زور سیوی چہ دشمنا زئیتہ
پکگیں داناں داسش ھور بیتہ


Note: I read all these from Mahnama Balochi Duniya Multan.