Author Topic: بلوچی گيدی آزمانك. پــُـــل بادشاه. كريم بلوچ _ تـَهـل  (Read 1196 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Zahida Raees Raji

  • Administrator
  • *****
  • Posts: 7058
  • Karma: 356
    • Baask-Home of Baluchi Language, Literature & Culture
بلوچی گيدی آزمانك
----------------------
كريم بلوچ _ تـَهـل
پــُـــل بادشاه

بادشاه ءِ ميری باگ ءَ ، سُهر پـُـلّ ءِ پـُلّ پُـلـّتــگ و بهار
ءِ مستی ءِ بو و آتار چـُنـت سر باگ و شاهی گواتــگر ءَ پيچتـگ ات . شاه
ءِ بانك اے روچاں باز بيــواڑ ات و هم تب ءَ ورنايی تــبـــے زُرتگ ات .

شهبانك ءَ هم دنيای ءِ گنج و مال و پادشاهی رستگ ات و هم سَدانی
دَزگهار و مولِد په آئی ءِ كارانی كنگ ءَ تيار ءَ اوشتاتگ اتنت ، بلے
بادشاه ءِ بيرانی ءَ چه رند ، وهدے كه ايوك و تهنا بيتگ ات ، زهيرانی
زهريں كارچ ، آئی ءِ تب ناساچ كنان اتنت .

آ روچيں شهبانك ءَ وتی سرگواپ ءَ لوٹائينتگ ات و بادشاهی گواتگر ءِ
پيژدر ءَ كه شاهی و ميری باگ ءِ نيمگ ات ، گوں جانی دَزگهاراں نشتگ ات و
ديم و لنٹان ءَ وَزمه كناں و پَن مُشان ات . نرم گواتے سهر پلانی زباديں
بو ءَ چه شاهی باگ ءَ آران ات ، شهبانك ءِ دل ءَ تبـــــے چِت و وتی
مولدے ءَ گوئشت كه برو و چه باگ ءَ چُنت جوانيں سهر پُلّ به سِنديت و
پرآئيا بيار ايت .

مولد شُت و دمانے ءَ رند گوں چُنت پرنما و وشرنگيں مزنيں پـُلّ آتك
كه چه آهانی وشـّـيـں بو و آتار و شـَـرّ رنگيں ندارگ مردم ءِ سار چو
بهارانی مولـُم ءِ رنگاں ، هزار رنگيں مراد و واهگ بال كناں و چـَكـرّاں
بيت انت .

شهبانك وتی مولد ءَ پَرمات كه پُـلاّں به بر و شاهی ماڑی ءَ آئی ءِ
تهت ءَ ، زَرّيں تـَشـْتے ءَ اير بكن . مولد شُت و دمانے ءَ چه رند چه
شاهی بان ءَ دركَپت . شهبانك گوں وتی دَزگهاراں ديوان ات و مولد آئی ءِ
كاراں گلائيش اتنت كه اناگت تَشتے ءِ تِلينگگ ءِ توار بيت . بانك وتی
مولداں پَرمات كه برو انت و بچار انت كه بارين كے انت . مولد شُت و واتر
ات انت و گوئشت اش كه كسے شاهی بان ءَ نه انت !

بلے هنگت آهانی ٹـَوك و هبر نه كُـٹّـِتـَگ ات كه اپدا تَشت ءِ
تِلينگَگ ءِ توار بيت . شهبانك وتی مولداں بَدے گوئشت و اپدا وتی
نزيكتريں مولِد ءَ راه دات كه جوان بچار ايت تا كه نبا دُزّے به بيت و
شاهی گواتگر ءَ به روپيت و به بارت .

مولد شُت ، بلے پدا بر نه گـَشت . بانك پريشان بيت ، وت پاد آتك و
شُت تا كه بزانت بارين چے بيتگ . لوگ ءَ كه مان بيت ، ديست ئی كه شاهی
تَهت ءِ كَش ءَ مولد بے سار انت و كپتگ و تَشت ءَ پُلے ، پـُل دابيں
بَـچّـے بيتگ كه تُرُپيت و دَست و پاداں سُرينان انت ، برز ءَ چاراں و وت
وتی گون ءَ رَٹاں و كـَندان انت .

تا كه بانك پُلرنگيں بَچّ ءَ ديست ، تَپ بيت و پلرنگيں بَچ ئی چه
دل دوست بيت . بانك اش زُرت و تهت ءَ واپينت و مولد اش په سار كت .

وهدے كه شهبانك جوڑ و دراه بيت ، چه اوداں كه آئيا وتيگی چـُك و
مردمے نيست ات ، همے بَچلك ئی پُلـُك و پـُلّ بادشاه نامينت و وتی زهگی
زُرت و روديناں و مَزن كناں بيت .

سالاں زوت گوئزاں بيت انت و پُل بادشاه رُست ؛ نوك ورنا و ورنا
بيت و پر آئيا سانگ و سيرے پكار بيت بلے پل بادشاه ءِ بالاد چه سر و نيمے
هم گوئستگ ات ، جان ءَ باز ڈڈ و تياريں ورنا يــے ات . په براه ءَ ماه ءِ
هم مَٹ و دَروَر ات و په بالاد ءَ كوه كاپ ءِ ديهانی مَٹ ءَ چه سر ات .
وت نيم كوهيں مزارے بيتگ ات . شهبانك گوئشت كه شهر و ملك ءِ سرجميں
مهديميں كاڑ _ جـَنـِـك _ اش بادشاه ءِ گواتگر ءَ لوٹائينت انت تا كه پل
بادشاه پر وتا گهتريں كاڑ ءَ ، وتی سانگ و جِشتاری ءَ بزور ايت . شهبانك
ءَ مَهن كتگ ات كه هچ كس پل بادشاه ءَ آدينك پيش مه دار يت .، ماه دَرور
و مه ديميں كاڑاں وهدے كه پل بادشاه ءَ ديست ، پهك چه آئی پر زيبيں براه
و بالاد تـُسـت و بيهوش بيت انت . كس آئی ءِ مَٹ و درور نه ات .

آهر ءَ پـُل بادشاه ءِ جند سرگِپت تا كه آئی ءِ جند ، وت هم شهر و
ملكاں بچاريت و هم پر وتا آئی ءِ جند بـَـلـّـے وَدی بكنت . هر جاه ءَ كه
شُت جارجنوك جار و گوانك ءَ جت كه پل بادشاه پر وتا بـَـلّ و جوڑه ءِ
شوهاز ءَ همے ملك ءَ آتكگ ، مهديميں جَنِكاں وتا را سينگار كن انت و پل
بادشاه ءَ وتی لوگاں به لوٹائيننت ، يا آئی ءِ گِندك ءَ بياينت .

يك روچــــے كه پل بادشاه شهر ءِ تـَنـْك و گـَـلـّيـان ءَ رَوگ
ات ديست ئی كه لوگے ءِ دروازگ پاچ انت و مهديميں كاڑے ، وتی لوگ ءَ نشتگ
؛ سر و گواپ انت . تا كه وَشرنگيں جَنِك آئيا ديست ، يك ترپوكيں چيز ئی
دِهْدے وتی زان ءِ چيرا چير دات . پل بادشاه جُست كت كه مهرنگيں بانُك
شما چه چيزے ءَ چه من وتی زانكوٹ ءِ چيرا چير دات . بانك گوئشت كه هچ
چيزے ءَ من چير نه داتگ ، بلے پل بادشاه ءَ باور نه بوت ، مهديميں جنك ءِ
دست ئی گپت و چه جاه ءَ چِست كت ،‌ترپوكيں چيزئی زرت و چارت . آدينكے ات
، وتی براه و ديم ئی كه ديست وت هيران بيت .

بازيں روچ و ماهے پل بادشاه وتی بـَلّ ءِ شوهاز ءَ گلائيش ات ،
بلے وتی مـَٹ ئی ودی نه كت . يك روچے ماں دوريں ملكے ءَ ، پل بادشاه
بازارے ءَ تـَرِ و گرد ات . چـُنت مردم گوں وتی بور و اپساں بازار ءَ آتك
انت . گوئشت اش كه آهاں چه سك دوريں ملكے ءَ تَـرّاں و گـرداں اداں آتكگ
انت تا كه په وتی بادشاه ءِ دُتـّــَگ ءَ وَستارے ودی بكن انت كه په براه
و بالاد بادشاه ءِ جَنِك ءِ همدرور به بيت .

گـُـڑان آهاں وتی بادشاه ءِ جنِك ءِ كـَشـّـِتـَـگيں شبين و عكس
ءَ مردماں پيش دار انت ، هما مردم كه پل بادشاه ءَ ديستگ ات ، يكزبان
گوئشاں بيت انت كه اے شهكاڑيں بانك ءِ همدرور تهنا پل بادشاه بيت ءَ كنت
.

گـَشت انت و پل بادشاه اش ودی كرت و آورت و كشتگيں عكس و شبين اش
پيش داشت ، پل بادشاه تا كه مهتوسيں بادشاه ءِ جَنِك ءِ وَشرنگيں ديم ءَ
ديست ، نه يك دلے كه هزار دل ، پر آئی ءِ گِندُك ءَ‌ هدوك و دلمانگ بيت و
آئی ءِ آرام شت و گار بيت . بلے زرد ءَ تاهيرے رَست كه هو هچ كس ءِ بـَلّ
و بـَڈو دريا و زر ءَ گار نه انت .

وهدے كه پل بادشاه گوں مهتوس ءِ مردماں ، آهانی ملك ءَ رَست انت
، ملك ءَ مزنيں وَشـّی يـے بيت . مهتوس كه آئيا ديست ، آئی ءِ مهرانی
بنديگ و هدوك بيت . وت ئی داشت نه كت ، آئی ءِ وشاتك ءَ كنداں و روشنيں
ديم ءَ در كپت . گوئشت ئی كه شهر اش گوں جـُلّ و چراگاں سينگار بست . هر
نيمگ ءَ شاده و وَشـّی‌ ءِ زيملانی ديوان بيت . شهر اش هپت شپ و هپت روچ
سينگار كت و آئيا چه رند ، چلّ شپ و چلّ روچ ءَ ڈهلّ و ساز و زيمل بيت و
آهر ءَ زهير واريں و پر مهر يں سالونك و بانور اش يكجاه كت انت .

سال و ماه هنچو په وَشی و شادهاں گوئزاں بيت انت ، دَؤر و وهد هم
بدل بَـيـان اتنت . پيشی مهر و مهرواری كوهن بيت انت . بازيں سال و ماهے
گوئست انت . آهر ءَ روچے كسے شهكاڑيں بانك ءَ گوئشت كه تو وتی جود و مرد
ءِ سر و بن ءَ جست نه كت . بارين تو زان ئے كه ائی ءِ سر و بُن چونين انت
. مهتوس هم يك روچے وتی شوّ و جود ءَ همے جست كت . پل بادشاه كندگے جت و
گوئشت ئی كه اے ترا په بارين باز پكار انت . مهتوس ءَ پسو دات كه هو اے
گپ ءِ زانگ پر منا پكار انت ، پرچا كه من وتی مُلك ءِ بادشاه ءِ لاڑكيں
جَنِك اوں ، وتی سانگ و بندانی باره ءَ زانگ ءَ لوٹوں . پل بادشاه ءِ دپ
ءَ بچكندے ات ، بلے دل ءَ چے گوئست آئی ءِ جند ءَ زانت و بس .

پل بادشاه مهتوس ءَ گوئشت كه جوان انت ، هنون گرمان انت يك روچے
من و تو نزيكيں زر و دريا ءِ كـَش ءَ په جان شودگ و اوژناگ كنگ ءَ روان و
تئی جستانی پسو و جواب ءَ هموداں دياں .

يك روچے پل بادشاه و آئی لوگی ئيں شهكاڑ ، زر ءِ تياب ءَ شُت انت
. وتی جـُلّ اش تياب ءِ درچكے ءِ بُن ءَ چير گهت . نيبگ و ورگ ءَ رند پل
بادشاه وتی لوگی ءَ سوج كت ، ترا پكار انت كه منی زه و زات ءَ بزان ئے يا
همينچو كه تو منا چه وتی جند ءَ گيش دوست ئے ، ترا بس انت . شهكاڑ گوئشت
كه منا تئی زه و زات ءِ زانگ سكّ پكار انت .

گـُـڑان آهاں گـُداں كـَشّ اِت و جان ءِ شودگ ءَ آپ ءِ نزيك ءَ
شت انت . شهكاڑ دريا ءِ كش ءَ اوشتاتگ ات ، پل بادشاه آپ ءَ ماں دات ، آپ
تاں آئی ءِ ٹـونگ ءَ رَستگ ات كه اپدا مهتوس ئی پول كت كه ترا تئی جست ءِ
جواب همينچو پكار انت كه بے آئيا تو منا دوست داشت ءَ نه كن ئے ؟ مهتوس
هو گوئشت . پل بادشاه كمے ديما تر دريا ءَ ماں دات ، آپ تاں آئی ءِ سرين
ءَ رستگ ات ، اپدا وتی جست ئی چه مهتوس ءَ گپت ، و مهتوس ءِ جواب هما
پيشی ات ، پل بادشاه وتی سر ءَ آپ ءِ چيرا كت و دريا ءَ بـُـكّ وارت ...

پل بادشاه دريا ءَ گار بيت ، آئی ءِ جاه ءَ مزنيں وشرنگيں سهر
پـُلـے پيداگ بيت كه ماں زر ءِ آپاں ترپان ات و زر ءِ شرتگاں آئی ءِ
وشّيں زباديں بو ءَ تياب ءَ آرت . مهتوس ءِ چماں ارسانی الماسيں ترمپ ،
شيپ گراں و ليٹ وراں بيت انت ...

روچ تهار بيت ، بلے مهتوس هما داب ءَ چماں دريا ءِ گـُـوَرم و
شرتگاں سكّ كتگ ات . بلے پل بادشاه ءِ پل كه دريای ءِ گـُـوَرمے ءَ برتگ
و بيگواه كتگ ات ، زر ءَ بيگواه بيت و كديں اپدا مهتوس نه ديست . ايدگه
روچيں هم شهكاڑيں مهتوس گوں ارسيگيں چمّاں و بَژنيگيں دل ءَ هما تياب ءَ
آتك و تاں شپ ءَ آئی ءِ وداريك بيت ، آئی ءِ چماں هنچو زر ءَ سَكّ اتنت
كه تو گوئش ئے آئی ءِ چمان پلمك جَـنَگ ءَ شموشتگ ات . بلے چو نه ات و
آئيا ترس ات كه مبات كه چمانی واز و بندے ءَ آئی ءِ دلی دوست و زند ءِ
دومی بهر ، ودی به بيت و آئيا گوانكے به جنت و آئيا هما كسانكيں گدار ءَ
هم چه آئی ءِ گِندُك ءَ زبهر به بيت . نيں آئيا مار اِت كه پل بادشاه آئی
ءِ دل ءِ تاهير و آرام انت . بلے پل بادشاه بيگواه ات ...

سرجميں گرماگ _ گـَرمان _ ءَ هر روچ مهتوس په وتی تاهير ءِ
گندگ ءَ همے تياب ءِ باهوٹ و ميار بيتگ ات ... چمانی ارس ، پرشتگيں و
پشومانيں دل ءَ هچ آئی ءِ مَدَت و كـُمـَكے نه كت .

سال گوئست انت ، وهد گوئزاں بيت انت بلے پل بادشاه ءِ رنگ ،
وشرنگی و براه و بالاد ءِ گپ و هبر ، هر كس ءِ دپ و زبان ات ، مهتوس ءِ
جان ءِ هر بند و بوگ ، سار ءِ هر مارگے په پل بادشاه ءَ مراديگ ، زروك و
هدوك ات . آئی ءِ هر گپ و هبر پل بادشاه ات ، چه دگه نيمگے پل بادشاه ءِ
مردم هم په آئی ءِ ودی كنگ ءَ ، شهر و ملكاں گردگ و گولگ اتنت ، بلے پل
بادشاه ءِ باره ءَ سَدانی آزمانك و هال هست ات ، بلے راستيں هال ءَ كسے
نزانتگ ات .

هر كس كه شهكاڑيں مهتوس ءِ گواتگر ءَ به شتيں و پل بادشاه ءِ
باره ءَ هالے چيزے به گوئشتيں ، شهكاڑ كه هنون وت شهبانك ات ، آئيا هر
دابيں داد ءَ دات .

شهكاڑيں مهتوس و پلبادشاه ءِ هال و هبر دنيا و مُلكاں شِنگ و
تالاں بيتگ ات . چه هر جاه شهبانكيں مهتوس ءِ گواتگر ءَ ، هال گوئش و
آزمانك گوئشاں آتك انت ، راست و نا راست ءَ گوں يك و دگه لـَچيناں و
دوچان اتنت تاں چه آئيا كجام دادے به گر انت ...

ماں هما نزيكيں شهراں هم يك نيزگاريں آزمانك گوئشے هست ات كه آئيا
بازيں آزمانك و هبر گِير و يات اتنت . چه دنيا ءِ مال و زانتاں ، چكانی
بـُـرّك ءِ داد ات و مردمانی گـَلاس و كولاڈانی ٹهينگ . په همے هاتر ءَ
مدام نيم سير ات . يك روچے وتی زال ئی گوئشت كه آئيا لوٹيت كه شهبانكيں
مهتوس ءِ شهر و گواتگر ءَ بروت و پل بادشاه ءِ باره ءَ چيزے راست و
دروگيں هبر به گـُـواپيت و به گوئشيت ؛ تاں كه شهبانك ءَ آئيا چيزے نه
چيزے داد به دنت .

آئی ءِ زال گوئشت ، چون ترا شرم ءَ نه بيت كه پيرانسری په دروگ
ءِ بندگ ءَ لانك بندئے روئے . پيره مرد گوئشت ، هر كس اوداں يك
آزمانكــــے گوئشيت و دروگـــے بنديت ، من هم يك چيزے گوئشاں منا هم دادے
دينت ، بلكين پيرانسری يك برے سيريں نان و نگنے وارت بكنيں ... پيره زال
آئيا مكن گوئشت ، بلے پيره مرد آرام نه بيت . آهر وتی توشگی زرت ، هر ئی
گـَندَل كت . هر ءَ سوار بيت و ديم په شهبانك مهتوس ءِ شهر ءَ روان بيت .
شُت و شُت . شپ كه وتی سياهيں چادر ءَ جهان ءَ پــِـر گِيجاں بيت ، پيره
مرد گوں وتی هر ءَ ژَند و پـَنـد هما تياب ءَ رَست كه پل بادشاه ءَ آهری
گـَشت ءَ اوژناگ كتگ ات . پيره مرد دمبرتگ ات و هر هم ژند بيتگ ات .

پيره مرد هموداں هر ءَ درچكے ءِ بن ءَ داشت تا كه باراں پاچ
بكنت ، بلے هما دمان ءَ چه زر ءِ پهنات ءَ توارے بيـت . زر و دريای ءَ
رُژنے مانشانت ، دريا پچ بيت ...

هر همے وهد ءَ گِه كت و تتك . پيره مرد كه هَؤل بيتگ ات ، چه ترس
درچكے ءَ سر كپت . ترس ءَ لرزاں و چه هموداں چاراں بيت ...

پل بادشاه چه آپ ءَ در بيت . بازيں مردمے گوں آئيا چه آپ ءَ
دركپت انت ، شپ تياب ءِ دپ ءَ چو روچ ءَ روشنا بيتگ ات . آهاں وتی پرزونگ
ءَ پاچ كرت و هر دابيں ورد و آپــــــے پرزونگ ءَ تيار ات . سازگراں
سازاں جناں بيت انت ، ناچی وتا را چَنڈيناں و لرزيناں ، ساز ءِ زيملاں
همراهی كنان اتنت . پل بادشاه گوں وتی مردماں بهشتی ندارگے ءَ پيش داران
اتنت . توار مهر و دوستی توار ات ، ديماں رنج و گـَم ءِ نشان نيست ات .
گوئش ئے دنيا ءِ ڈكـّيـاں اوداں هَـنـد و جاهے نيست ات ...

پيره مرد ءِ ترس وا گار بيتگ ات ، بلے هنون دل ءِ دريكـَگ گيش
بيتگ ات و وتی چمّ ءِ ديستگيـن ئی هم باور نه بيتگ ات ، تتكگيں هر هم آئی
ءِ پريشانی ءَ گيش كتگ ات . شُد ءَ هم نزانت ئی كه چے بكنت .

بامگواه ءِ نزيك بيتگ ات كه پل بادشاه و آئی ءِ مردماں آپ ءَ مان
بيت انت ، آپ ءَ تهنا چنت پُلّ چه آهانی نشان پَشت كـَپت ، پـُـلاّن ءَ
هم زر ءِ گوات ءَ ، زر ءَ برت .

پيره مرد وتی ژَنْـدی ، بيوابی ، شُـد ، هـَر ءِ تچگ و گاری و
ترس ءَ پهك شموشت انت . تچاں ديم په شهبانكيں مهتوس ءِ گواتگر ءَ روان
بيت . پيتاپ برز بيتگ ات كه مهتوس ءِ گواتگر ءَ رَست . گوئشت ئی كه پـُل
بادشاه ءِ هال ئی گون انت ، كوتوال ءَ باور نه بيتگ ات و گوئشت ئی كه
چاشت ءِ وهد ءَ بيا ، بلے پيره مرد دستاں بست و گوئشت ئی كه آئيا باز
دَلهاريں گپے هست ، و آئيا گوئشگ لوٹيت . شهبانكيں مهتوس آئی ءِ هبر و
دَزبندی كنان ءَ كه اشكت و ديست انت ، كوتوال ءَ گوئشت كه آئيا مان بيگ
ءَ بــِه هلـّيـت . پيره مرد مان بيت . شهبانك ئی سلام دات و آئی ءِ ديما
سر ئی جهل كت .

پيره مرد وتی پيشی آزمانكاں و « دروگاں » هـَنـّون پهك شموشتگ ات
و وتی چم ديستيں هال ئی يك په يك شهبانك ءَ گوئشت انت ، گوئشگ ءَ هما جوش
مان ات كه شهبانك ءَ آئی ءِ هبرانی راستی ءِ سرا هچ شكے نه بيت . هاس كن
وهدے كه هما هَند ئی نام گپت كه پُل بادشاهی ديستگ ات و وهدے كه گوئشت ئی
كه پل بادشاه و آئی ءِ همراهی ديستگ انت كه دريا ءِ آپ ءَ مان بيتگ انت و
پل بيتگ انت كه آپ ءِ سرا اوشتاتگ انت . اے هما گپ اتنت كه تهنا هما
ديستگ اتنت و بس و كس ئی هم نه گوئشتگ ات ...

شهبانك گوئشت كه پيره مرد ءَ جوانيں بورے به دينت و آئی ءِ راه
ءِ توشگ ءَ سرجم كن انت . وَت بازيں سهر و اشرفی آئيا بكشات . رندا وتی
سيری گـُد ئی گورا كـُت انت و هما هند ءَ شت كه پيره مرد پل بادشاه ءَ
ديستگ ات . هما درچك ءَ كه پيره مرد سركپته بيتگ ، سر كپت . شپ ءِ ودار
ئی كت كه وتی زرد و واهگ ءِ مرادان ءَ بگند ايت . وتی زندمان ءِ گاريں
رنگ ءِ نشانياں ودی بكنت . شپ بيت . تهاری كه مان شانت ، شهبانكيں مهتوس
، وتی دلی پل بادشاه ءَ ديست كه هما داب ءَ وَشرنگ و وشڈول چه آپ ءَ گوں
وتی مردماں دركپت . شپ شپے تهاريں نه ات ، تو گوئش ئے كه روشنيں بهاری
روچے انت. شهبانك چه درچك ءَ ، آرامی ءَ ايركپت و پل بادشاه ءِ نيمگ ءَ
شُت . پل بادشاه آئی ءِ گندگ ءَ هيران و اجكه بيت ... شهبانكيں مهتوس
گوئشت منا پهل كن ، يا منی پجّی ءَ بيا ، يا منا وتی پـَجـّـی ءَ به بر
... پل بادشاه ملك ءِ بادشاه بيت و شهبانك مهتوس نيكيں شه بانكے بيت . ما
را اش چيزے زَرّ و گـَبـَـرّ دات و ما چه هموداں وتی ملك ءَ بــِر
گـَشتيں .

٭ - اے آزمانك ءَ من چــِلّ سال پيش ءِ كـَـچ ءَ چه واجه عادل سوداگرزاده
( حسين بـُـرّ ) ، واجه نوشر ءِ چـُكّ ءَ اشكتگ . آزمانك ءِ بُنی نام «
گل بادشاه » ات . بلكين چيزے من شموشتگ . هر داب ءَ اميت انت كه منی بيل
و استاد ، منی ردياں راست و درگوئز كن انت . كريم _ تهل

************************************************************

Zahida Raees :Raji:
baaskadmin@gmail.com , admin@baask.com
Learn Baluchi Composing in INPAGE
Learn Balochi Poetry Background Designing
Help Line