Author Topic: !!!!اے چونیں کتابے  (Read 1207 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline hafiz_aaskani1

  • Baask Poet
  • ***
  • Posts: 195
  • Karma: 18
!!!!اے چونیں کتابے
« on: December 23, 2012, 11:21:20 PM »
 
بسم اللہ الرّحمن الرّحیم
اے چونیں کتابے!!!!  ؟
ہر انسانءِتہا دگہ یک کسانیں چکے ہست آہمیکہ چیزے گندیت گڈاجست کنت اے چی ئے؟ چو نین ئے؟ پرچہ چشین ئے؟ پہ کئے اِنت؟
ہمے پیمیں وڑ وڑیں جست کنت کہ دانائیں مردمءَ فکرءُزانتءِ آزمانءَ گوں ہم کوپگ کنت بلے بے عقلیں مردم آئی جستءَ بئے نہ کنت۔
ایا ابید چہ انسانءَ دگہ چشیں مہلوک ہست کہ گلزمینءِ کلیں چیزاں پروتءَ کار مرز بکنت ؟یک چیزےءَ پہ دواءُ دارو ،یکےءَ پہ ورگ، ءُ یکےءَ پہ نوشگ؟ منی خیالءَ اگاں ما گوں ہورت گندیءَ بچاریں ،گڈا مئے اے جستءِ جواب اِنت ،اِنّا،ایا چشیں دگہ مہلوک ہست کہ آ بزاں مچءِ تہا یک نریں مچے ہست کہ آئی گشءَ داں ہوشءِ تہا مان نہ دئے آ نا پینگ بنتءُ ورگی نہ بنت،یا آ بزاں کہ ثمرہ وھدے ورگی نہ بیت وتی درچکءِ ہمرنگ بیتءُ چہ دور پر چہ مئیم نئیت؟ءُ وہدیکہ پشیتءُ ورگی بیت وتی رنگءَ بدل کنتءُ چہ دورءَ گندگ بیتءُ گشئے گوانک جنت کہ بیامنا بور کہ نوں من ورگی آں؟؟؟
لہتے مردمءِ ردیں گمان اِنت کہ  اے درھاوت ہنچو اتفاق اَنت، چویک شکسےءَ کہ آئی ودی بوگءِ روچ 19ءُ ماہ 7ءُ سال1900اِنت،نوں اے مردم پہ کارےءَ یک دگہ میتگے راہ دیگ بیت،ءُاودءَ پہ آئی یک کمرہے آمادہ کنگ بوتگ، آکمرہ  میتگءِ ہفتمی (7)بلڈنگءِ نوزدہمی(19) تبکءَکمرہ نمبر1900 اِنت،آوتءَ پہ ہنچیں ردیں خیالاں رپینین اَنت۔نوں جست ایش اِنت کہ ایا ہمے مردم پدا دگہ ہوٹلےءَ راہ دیگ بیت،اودا ہم ہمے پئیم بہ بیت پدا سئیمی جاہءَ ،پدا چارمی جاہءَ ،ہمے پئیم،ہر جاہ کہ رؤت  داں ہمے ڈول اِنت،ایانوں اے مردم اے نہ ماریت کہ اے درہا اتفاقیءُ اناگتیءُ بے معنی نہ اَنت،نوں آئیءَ ترسے چیر کپیت کہ گوں من چیزے بوگااِنت!!،۔نوں اے کائناتءُ دنیا پہ انسانءَ ہمے پیم اِنت کہ قدم قدمءِ سرا آگندیت کہ گشئے اے چیز پہ ہمائی آمادہ کنگ بوتگ  اَنت ،بلے انگتءَبے سدروان اِنت۔
ہمے پیما ہر روچ انسان نوک نوکیں چیز گندیت،آئی تہہءِ گونڈو گوں وتی جستاں آئی ءَ پریشان کنت،بلے ہمے گونڈوءِ جستانی برکت اِنت کہ انسان روچے علمءُ زانتءِ یک نوکیں تاجے سرا کنتءُ کلیں مہلوکءِ سرا بادشاہی کنان اِنت،؟قرآن آتک گشتے بیا من تئی کلیں جستانی جوابءَ دیاں ؟منی گالانی دریاءَ سر ظاہرءَ مہ چار ،چو تیابءِ لمبءَ اوشتوکءُ سئیل کنوکءِ وڑا کہ آ ہجبر زانت نہ کنت اے جلگہیں جہانءِ تہا چے ءُ چے ہست ،بیا تہہءُ توکءَ دؤر کن من ترا گشاں توکئےءِ؟ چہ کجا آتکگ ئے؟ اے جہان چی ئے ؟ زندگیءِ بندات چوں بوتگ؟ زمینءُ آزمانءُ ماہءُ استال چی اَنت؟ءُ چوں اتکگ اَنت؟اے ہما جست اَنت کہ اشانی  پسہ ءِ شوھازءَ ڈارونءَ سائنسءِ تاریخءِ تہا مستریں ردی کت؟ءُ آئی فکرءِ مردماں پہ آئی راستیءَ یک انسانءُ شادوءِ ہوریں وت گڑیں سرگے آؤرت ءُ آئیءَ (پلٹ ڈاؤن مینءِ)نام دات، ءُداں مزنیں وھدےءَ انسان اِش گنوک کت اَنت ،ہنچو کہ اے دروگءِ تہا ہور بوتگیں سائنسدان ارنسٹ ہیکل گشیت کہ (اے دروگءُ انسانیتءِ ریپینگءِ ردیءَ من سک پشومان اِتاں ،ءُ من وتءَ سزاءِ حقدار زانت بلے پدا من وتا پہ اے ہبرءَ تسلّا دات کہ من ایوک نہ آں اے کارءِ تہا گوں من دگہ ہم باز گوں،بیالوجیءِ جوانتریں تاکءُ کتابانی گیشتریں خاکہ ہمے دروگاں چہ اڈ کنگ بوتگ اَنت،اے حقیقت نہ اَنت بلکیں گیشتر وت گڑیں چیز اَنت)
Francis hitching ,the neck of giraffe:where Darwin went wrong , new york, ticknor and fields 1982 p 204
ڈارونءِ  جوڑ کتگیں ماڑیءِ ناتوامیں ڈیکی ہما وہدءَ تش تش بوت اَنت کہ  امریکی ماہرِ فلکیاتءَ  وتی آفتیں دور گندءَ چہ کہ چاراِت گڈا آئی دیست کہ استال چہ ما دور بوان اَنتءُ وت ہم چہ یکءَ دگرءَ دور بوان اَنت،اشی معنی ہمیش اِنت کہ  کائنات پراہءُ مزن بوان اِنت،ءُآ پیئم نہ اِنت کہ مادہ پرستاں خیال کتگ اَت کہ کا ئنات جامداِنت،نوں مادہ پرستانی وت گڑیں خیال ءَ سیہ شپے ءَ پتات۔ءُ قرآنءَ گشت من چار سد سال ساری  گشتگ  اے بابتءَکہ ( وَالسّمَاءَ بَنَیْناھَا بِاَیْدِِ وَّ اِنّا لَمُوْسِعُوْن) ما اے آزمان پہ وتی زورءَ جوڑ کتگءُ ما اشیءَ پراہءُ شاگان کنان ایں۔قرآن پاکءِ تہا باز جاگہءَ آزمان ءِ گال پہ خلاءُ فضا کارمرز بوتگءُ ادا ہم۔
اے بن گپتگ ایں فکرءِ پشت کپگتیں پُر ہما وہدءَ توپانیں گواتےءَ گارءُ بیگواہ کت اَنت وہدیکہ  1989ءَ امریکہ خلائی پٹءُ پولءِ ادارہ (ناسا)ءَ وتی کوبے سیٹلائٹ خلاءَ یلہ داتءُ آئی اے چیز پدر کت کہ کائناتءَ بنداتے ہستءُ آئی بندات چہ یک ٹوھیں تراکےءَ بوتگ کہ آئیءَ (انفجارِ عظیم یا بِگ بینگ) گشگ بیت،نوں مادہ پرستاں گنوکیءَ گپتءُ لہتے انگتءَ وتی بے منزلیں راہءَ سرسر جنان اِنت،کہ راہءِعجبیں ندارگانی تہا بک وران اَنتءُ چہ منزلءَ گاراَنت،قرآنءَ چار سد سال ساری اے رازءِ پردہ چست کتگ ءُ گشتگ(اَوَلَمْ یَرَ الَّذِیْنَ کَفَرُوْا  اَنَّ السَّمَاوَاتِ وَ الْاَرْضَ کَانَتَا رَتْقاََ فَفَتَقْنَاھُمَا)زاناں نہ گنداَنت ہما مردم کہ  نہ منّ اَنت(کفر کننت)کہ اے زمین ءُ آزمان یک بوتگ اَنتءُ ما دورا دورا کتگ اَنت۔
ہمے زمانگءِ گپ اِنت کہ انسانانی زانت ہمے بوتگ چکءِ جنک یا بچک بوگ چہ ماتءِ خلیہ آں بیت یا کہ مردءُ جنءِ دوئینانی خلیہ آں بیت بلے قرآنءَ دگہ ہبرے کتگ اَت کہ (وَ اَنَّہٗ  خَلَقَ  الزَّوْجَیۡنِ  الذَّکَرَ وَ الْاُنۡثٰی ﴿ۙ۴۵﴾  مِنۡ نُّطْفَۃٍ  اِذَا تُمْنٰی ﴿۪۴۶﴾  ) ءُ ہمائی جوڑ کتگ اَنت دوئیں جفت نرءُ مادگ ۔ (45)
 چہ پٹّے آپ ءَ وہدیکہ آدؤردیگ بیت۔ (46)
جینیٹکسءُ مولیکربیالوجیءِ ترقیءَ پد نوں پہ سائنس داناں اے چیز پدر بوت کہ چکءِ بچک یا جنک بوگ مردءِ نطفہءَ چہ بیتءُ گوں جنینءَ اشیءَ ہچ پیمیں کارے نیست، نہ زانتکارءُ جاہل تننگہ ہمے ردیں فکرءِ تہا اَنت کہ  اے جنینءِ سبب اِنت،اگاں یکےءَ دائمءَ مردیں چک بیت یا کہ جنین چک آ اے چیزءَ  جنینءِ سرا مش اَنت،ءُ جنینءَ وڑ وڑیں تژن جننت ۔
ءُ علم الجنین ہم علم اِنت کہ ماتءِ لاپءِ تہا انسانءِردگءِ وڑءُ ڈولانی بابتءَ زانتکاری دنت، قرآن پاک اشی بابتءَ گشیت(ثُمَّ جَعَلْنٰہُ  نُطْفَۃً  فِیۡ قَرَارٍ مَّکِیۡنٍ ﴿۪۱۳﴾
  ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَۃَ عَلَقَۃً  فَخَلَقْنَا الْعَلَقَۃَ مُضْغَۃً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَۃَ عِظٰمًا فَکَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ٭ ثُمَّ اَنۡشَاۡنٰہُ خَلْقًا اٰخَرَ ؕ فَتَبٰرَکَ اللہُ  اَحْسَنُ الْخٰلِقِیۡنَ ﴿ؕ۱۴﴾) پدا ما کت آیک ترمپے آپءِشکلءَ ماں محفوظیں جاگہءِتہا۔پدا ما کت ہمے آپءِترمپ  یک بستگیں خونےءِ شکلءَ پدا ما جوڑکت ہمے بستگیں خون یک گوشتےءِ شکلءَ،پدا ماجوڑ کت ہمے گوشت یک ہڈےءِ شکلءَ پداہما ہڈ مانپوش اِت  پہ گوشت،پدا ما پیداگ کت دگہ رنگےءَ(2)،  گڈا مزنیں بابرکتیں ذاتےاللہ ہما کہ آچہ درستاں جوانتر جوڑ کنت۔ (14)
بازیں مردماں اے آیت سائنسءِ خلاف گشت  کہ انسانءِ ہڈ پیسرءَ جوڑ بیتءُپداآئی سربراگوشت مانپوشگ بیت ،پرچہ کہ سائنس تننگہ آ جاہءَ سر نہ اَت ،بلے رندءَ وہدیکہ انسانءَدور گند جوڑ کتءُ چہ ہمائی اے چیز ہورت چاراِتنت گڈا اجکہ بوت  اَنت کہ قرآنءِ یک یک گال راست اِنت ۔ بزاں انسانءِ ردگ پہکءَ ہما پیم اِنت کہ قرآنءَ چاردہ سد سال پیسرءَ بیان کتگ۔
رحمءِ مادرءِ تہا چکءِ سئے حالت:(یَخْلُقُكُمْ فِیۡ بُطُوۡنِ اُمَّہٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنۡۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِیۡ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍ ؕ ذٰلِكُمُ اللہُ رَبُّكُمْ لَہُ الْمُلْكُ ؕ لَاۤ اِلٰہَ  اِلَّا ہُوَ ۚ فَاَنّٰی تُصْرَفُوۡنَ﴿۶﴾)  ءُ جوڑکنت شمارا شمئے ماتانی لاپانی تہا چہ یک پیداکنگے ءَپد دگہ پیداکنگے ماں سئے تہاریانی تہا ،ہمش اِنت شمئے اﷲ کہ شمئے رودینوک اِنت ، ہمائی واستااِنت بادشاہی ، نیست ہچ وڑیں معبودءِ بَرحقّےبیدءِ آئی  ، نوں کجانگو شما بِرچکرّینگ بئیت ؟۔  (6)
مرچی ایں دورءَ ایمبریالوجیءِ کلیں نصابی کتابانی تہا اے بابتءَ المی زانتکاری دیگ بیت،پہ درورءَ:بیسک ہیومن ایمبریالوجیءِ تہا نبشتہ اِنت: کہ چک دانءِ تہا زندگیءِ سئے حالت اَنت:(1)پیش چہ جنین(بنداتی دوءُ نیم ہفتگ) ۔(2) تشکیلءِ جنین(داں ہشتمی ہفتگءَ)۔(3)ہشتمی ہفتگءَ رند چکءِ ردگ داں کہ چلگیءِ وہدءَ۔
ءُ زمینءِ گردشءِبابتءَ بنداتی پٹءُ پولءَ رند باز مردم گلءُ شادان اَت کہ قرآنءِ اے ہبر کہ روچ ہم گردءُ تابءِ تہااِنت ،دروگے!(نعوذباللہ)
بلے قرآنءَ وتی فیصلہ داتگ اَت،(وَالشّمْسُ تَجْرِیْ لِمُسْتَقَرِِّ لَھَا ذَالِکَ تَقْدِیْرُ الْعَزِیْزِ الْعَلِیْم) ءُ روچ اِنت کہ چَکرّیت ءُ کئیت وتی اوشتگ ءِ جاگہ ءَایش اَنت
  زبردستءُ زبریں زانتکارءِ جتگین ءُ داشتگیں اندازہ۔  سورہ یس (38)فلکیاتءِ زانتکارانی جمع کتگیں سابءُ دادانی رہبندءَروچ 720،000 کلومیٹرءِ تیزیں رفتارءِ گوما یک ویگا نامیں استارےءِ نیمگءَ تچان اِنت،ءُ آئی اے گردش آئی خاصیں مدارءِ تہااِنت،بزاں روچ یک روچے 17،280،000 کلومیٹر سفر کنت۔
قرآن پاکءِ آیت ءِ اے گال کہ (لِمُسْتَقَرِِّ لَھَا)وتی مدارءِ نیمگءَ اشارہ کنگءَ اِنت۔
ءُ موکوءِ بابتءَ نوکیں تحقیق ءَ ہمے چیز پدّر بوتگ کہ ٹمبکءِ جوڑ کنوک مادگیں موکواِنت،ہما وہدا کہ کس چہ اے چیزءَ سرپد نہ بوتگ قرآن پاکءَ گشتگ(مَثَلُ الَّذِیۡنَ اتَّخَذُوۡا مِنۡ دُوۡنِ اللہِ اَوْلِیَآءَ کَمَثَلِ الْعَنۡکَبُوۡتِ ۖۚ اِتَّخَذَتْ بَیۡتًا ؕ وَ اِنَّ  اَوْہَنَ الْبُیُوۡتِ لَبَیۡتُ الْعَنۡکَبُوۡتِ ۘ لَوْ کَانُوۡا یَعْلَمُوۡنَ ﴿۴۱﴾) درور ہمامردمانی کہ بیدءِ اﷲ ءَ پہ  وتاکارسازاِش جوڑ کتگ چوہماموکوءَ اِنت کہ پہ وتءَلوگےجوڑے کت ۔ بیشک نِزورتریں لوگ موکوءِ لوگ اِنت ۔ اگاں آیاں بزانتیں۔  (41) (اِتَّخَذَتْ بَیۡتًا)لوگےجوڑے کت ،ادا مؤنثءِ صیغہ کارمز بوگءَ اِنتءُ مذکر اے وڑ بیت  اِتَّخَذَ  بَیۡتًا۔
مرچی کہ فنگر پرنٹءِپجارجہلاءُ برزءَ بوت نوں ما سرپد بوتیں کہ ہر انسانءِ لنککانی لکیر دگہ دگراَنت بلے قرآن ءَ اے اشارہ ہما وہدا داتگ اَت،مرچی مئے فہمءَ آتک،اللہ پاک فرمان کنت(اَیَحْسَبُ الْاِنۡسَانُ اَلَّنۡ نَّجْمَعَ عِظَامَہٗ ؕ﴿۳﴾  بَلٰی قٰدِرِیۡنَ عَلٰۤی  اَنۡ  نُّسَوِّیَ بَنَانَہٗ ﴿۴﴾)زاناں انسان ہمے گمان کنت کہ ماآئی ہڈاں یکجاہ کت نہ کنیں؟،پرچہ نہ ما وَ آئی لنککانی بوگ بوگءَ برابر کنیں۔اے ظاہرءَ کسانیں جملہءِ تہا معناءِ یک جہانے چیراِنت پہ فکرکنوکاں۔
نوں بیااِت کہ جیڑیں ءُ فکر کنیں کہ  اے چونیں کتابے ؟ایا اے یک انسانےءِ جوڑ کتگیں کتاب اِنت ہنچوکہ  لہتے گشیت،ایا یک انسانے 1400 سال ساری اے گپءَ چہ وتءَ جت کنت؟؟جواب تہنا یکے،کہ ہجبر نہ!!!!
لہتے مردمءِذہنءَ اے ہبر کئیت کہ فلاں فلاں چیزءِ بابتءَ پرچہ قرآنءَ ہچ نہ گشتگ؟اصل ہبر ایش اِنت کہ قرآنءِ لوٹءُ مولءُ مراد دنیاءِ تہا اللہءِ قانونانیءَ رہبندءَ زندگیءِ گوازینگ اِنت بلے لہتے لہتے ہنچیں عجبیں زانشت اللہ پاکءَ پمشکءَ مان کتگ کہ اشی حقانیتءِ ثبوت اَنت تا کہ انسان بزان اَنت کہ اے انسانءِ جوڑ کتگیں کتابے نہ ئے ۔ یک حدیثےءِ تہا واجہ صلی اللہ علیہ وسلمءَ درّائینت کہ (ولا تنقضی عجائبہ)اشی تہہءِ عجبیں چیز ہجبر نہ کٹ اَنت ۔ بزاں داں قیامتءَ اے نوک اِنت ءُ ہمیکہ وہد گوزان بیت اشی تہا انسان نوک نوکیں چیز گندان بیت۔دگہ باریں چے چے اے دریاءِ تہا مان ،بلے اودءَ تننگہ انسان سر نہ اِنت۔
یک جستے:ایا امروزءِ زانتکارتریں مردم یک مزنیں کتابے نبشتہ کنت ہما چیزانی بابتءَ کہ زانت اِش ،پدا کلیں جہانءَ توار بجنتءُ بگشیت کہ بیااِت اشی تہا ردی بہ شوھازاِت؟ کس چش کت نہ کنت بلے قرآن ءَ چاردہ سد سال ساری انساناں  گشت(اَفَلَا یَتَدَبَّرُوۡنَ الْقُرْاٰنَ ؕ وَلَوْکَانَ مِنْ عِنۡدِ غَیۡرِ اللہِ لَوَجَدُوۡا فِیۡہِ اخْتِلَافًا کَثِیۡرًا ﴿۸۲﴾ )  ایا نوں آغورءُفکرنہ کن اَنت قرآنءِ تہا ، ءُ اگاں اے(قرآن) بیدءِ اللہ ءَ چہ دگرےءِ نیمگ ءَ بہ بوتیں گڈادیستگ اَت آیاں آئی  تہا بازیں اختلافے ۔ ءُ ہمے پیما قرآن پاکءَ کہ تو پچ کن ئے آئی  دومی سورتءِ دومی آیتءِ تہا ہمے توار تننگہ ہر چاروکءَ گشگااِنت کہ (ذَالِکَ الْکِتَابُ لَارَیْبَ فِیْہِ)اے کتابءِ تہا ہچ شک  نیست ۔ءُ انچو قرنانی گوزگءَ رندآئی تہا یک ردی ے ہم کسءَ درگپت نہ کت۔
بچار ابو لہب ہما شخص اِنت کہ محمدصلی اللہ علیہ وسلمءِ دعوتءِ دارگءِ واستا روچے یک پندلے سازیت  بلے آئی فکرءَ اے ہبر پرچہ نئیت کہ قرآنءَ یک سورتے (تَبَّتْ یَدَا اَبِیْ لَہَبِِ وَّ تَبَّ) منیءُ منی جنینءِ دوزہی بوگءِ ہبرءَ کنت،ما پہ دروگ مسلمان بہ بئیں(چو عبداللہ بن ابیءِ پیمءَ) بلّے کہ اے قرآن دروگ بند کنگ بیتءُ مردم گشنت کہ محمدءَ وَ گشتگ کہ اے دوزہی اَنت،اے و مسلمان بوت اَنت۔زانگ بوت کہ اے اللہءِ کلام اِنت(وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّہِ حَدِیْثاََ)ءُ کئے اِنت چہ اللہ ءَ تچک تریں ھبر کنوک؟؟؟
قرآن ایوکءُتہنائیں ہما کتاب اِنت کہ  باور نہ کنوکءَفکرءِ نیمگءَ توار جنت،گشیت (وَفِیْ اَنْفُسِکُمْ،اَفَلَا تُبْصِرُوْن)ءُ شمئے وتی جندءِ تہا(نشانی ہست) زاناں شما نہ گنداِت؟؟ءُ گشیت(اَفَلَا یَتَفَکَّرُوْن) زاناں آ فکر نہ کننت؟(اَفَلَا یَعْقِلُوْن)زاناں آ وتی عقلاں کار نہ بنداَنت؟سورت الشوریءِ تہا گشیت(  سَنُرِیۡہِمْ  اٰیٰتِنَا فِی الْاٰفَاقِ وَ فِیۡۤ  اَنۡفُسِہِمْ حَتّٰی یَتَبَیَّنَ لَہُمْ  اَنَّہُ  الْحَقُّ ؕ اَوَ لَمْ یَكْفِ بِرَبِّکَ  اَنَّہٗ عَلٰی كُلِّ  شَیۡءٍ شَہِیۡدٌ ﴿۵۳﴾  ) نوں  زوت  ما پیش داریں آیانءَ وتی نشانیاں ماں دنیاءِ کنڈکنڈءَ،ءُ ہمایانی جندانی تہا ،دانکہ پہ آیاں پدّر بہ بیت کہ راست ہمیش اِنت ، ایا  تئی پروردگارءَ ہمے (ہبر) بسّ نہ اِنت کہ آہر چیزءِ سرا گواہ اِنت ؟۔ (53)۔
بچار وتی چپءُ راستءَپدا فکر بکن،اگاں تئی فہمءَ نہ نشت پدا بوان پدا فکر بکن ،پرچہ کہ اے یک ہنچیں کتابے کہ یکیں آیتءَ اگاں تو دہ رندءَ پہ غورءُ فکر بوان ئے ہر رندءَ پہ تو نوکیں رازءُ اسرار پدّربنت۔سورت آل عمرانءِ تہا اللہ پاک گشیت(اِنَّ فِیۡ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالۡاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّیۡلِ وَالنَّہَارِ لَاٰیٰتٍ لِّاُولِی الۡاَلْبَابِ ﴿۱۹۰﴾ۚۙ  الَّذِیۡنَ یَذْكُرُوۡنَ اللہَ قِیٰمًا وَّقُعُوۡدًا وَّعَلٰی جُنُوۡبِہِمْ وَیَتَفَکَّرُوۡنَ فِیۡ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالۡاَرْضِ ۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ ہٰذَا بَاطِلًا ۚ سُبْحٰنَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿۱۹۱﴾) بے شک آزمانانی ءُ زمین ءِ پیدا کنگءِتها ، ءُشپ ءُ روچانی بدل بوگءِتها بازیں نشانی ہست پہ عقل منداں (190)هما کہ آالله ءَ یاد کن اَنت اوشتکائی ءُنندوکائی ءُکشانی لیٹگ ءَ،ءُ زبر غور ءُ فکر کن اَنت آزمانانی ءُ زمین ءِ پیدا کنگءِ تها ، اے مئے پروردگار!تو اے  بیکار جوڑ نہ کتگ ،  تو پاک ئے  ( چہ هر عیب ءَ) نوں دور بدار مارا چہ دوزه ءِ عذابءَ۔ (191)۔
پمشکءَ حسن بصری رحمہ اللہ گشیت کہ (تفکّر ساعةخیر من قیام لیلة)اللہ پاکءِ نشانیانی تہا غورءُ فکر کنگءِ یک سہتے چہ سرجمیں شپءِ عبادتءَ جوانتراِنت۔پرچہ کہ چہ اے چیزءَ اللہ پاکءِ سراایمان گیش بیت۔حدیثءِ تہا کئیت کہ واجہ صلی اللہ علیہ وسلمءَ درّائینت کہ عالمءِشان چہ عابدءَ(ہما کہ سک باز عبادت کنت)ہنچو مزن اِنت کہ منی شان چہ شمئے کمترینءَ،پدا واجہ صلی اللہ علیہ وسلمءَ اے آیت ونت کہ(اِنّمَا یَخْشَی اللہَ مِنْ عِبَادِہِ الْعُلَمَاءُ) بیشک کہ چہ اللہءَ عالم(زانتکار) ترس اَنت چہ آئی بندیانی تہا ،عالم ہمااِنت کہ اللہ پاکءِ نشانیانی تہا غورءُ فکر کنتءُ جیڑیتءُعجب عجبیں نشانی کہ آئی دیما کاینت آئی ترس گیش بیت چہ اللہ پاکءَ۔
اے لہتے قرآنءِ معجزہ اَنت ءُ نبشتانکءِدراج بوگءِ ترسءَ ما گیشتر بیان کت نہ کت۔
دعااِنت کہ اللہ پاک مارا قرآنءِ فہمگءُ اشی سرا عمل کنگءُ اشی نیمگءَ توار جنگءِ توفیق بدنت(اللھم آمین)

شمئے دعایانی چمدار:حافظ عطا آسکانی


يا رب‏!‏ مناهماياني ردء بكن كه ترا دوست انت