Author Topic: گریبءِ گنوکی۔۔۔۔۔۔ندر اِنت وانوکءُ چمشانک دئیوکاں  (Read 1068 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Asghar Zaheer Baloch

  • Baluchi Nadkaar بلوچی ندکار
  • ***
  • Posts: 203
  • Karma: 26
آزمانک
گریبءِ گنوکی
”اے مرد کہ چو لپوشان ءُ پیداک انت. منی ھیالءَ سرءَ وتین ئے نہ انت"سیٹھ بشامءَ دکانءِ دیمءِ ڈیکیءِ سرا نشتگیں ماسٹر میاہ ءَ را آؤکیں مردکءِ نیمگا دست ٹال کنانءَ گشت کہ آ چہ گراؤنڈءِ تہا چو گاریں مردمءَ دیم پہ دکانءَ پیداک ات
تو چوں گشت کنئے کہ سرا وتین ئِے نہ انت"ماسٹرءَنہ منوکیں دابےءَ وتی پیشانی ءَ کرچک کنانءَ سیٹھءَ را جست کت۔.
انچو!تو بچاریے،سلامتیں مردم چو جنانءُ پروشان نہ بیت،گُدان ئِے بچار،سرءِ بونژان ئِے بچار..سرءَ وتیں مردم انچوش بیت؟"سیٹھءَ دپءُ دیمانءَ ترند کنانءَ وتی اٹکلءِ منائینگءِ جہد کت۔
تئی گناہ نہ انت...تئے سیٹھءِ کار گیگ اَنت، واجہ،بلئے نوں بیا منی واماں کاٹ کہ منا دیر بوھگااِنت"ماسٹر میاہءَ دزمالءَ پتاتگیں زر کش اِتنتءُ سیٹھ ءِ دستءَ دات اَنت۔
”سلامالیکم واجہاں!“ہمے ساھتءَ مردک ہم اتکءُ رس اِتءُ سلام دات ئِے۔
”والیکم سلام!“دوئیناں یکپارگی سلامءِ پسو داتءُ سیٹھ دلءَ شہرت بوت کہ مردگنوک یے نہ اِنت بلکن گریب یے۔
اصغرزہیر