Author Topic: ناول : الکیمسٹ ، بلوچی ءَ ترّینُوک : امداد اُمیت  (Read 347 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Zahida Raees Raji

  • Administrator
  • *****
  • Posts: 6848
  • Karma: 356
    • Baask-Home of Baluchi Language, Literature & Culture
ناول  :  الکیمسٹ
بلوچی ءَ ترّینُوک  : امداد اُمیت

پاولو کوئیلو

بچکّ ءِ نام سینتیا گو اَت ـ آئی ءَ داں ویرانیں چرچ ءَ وتی رمگ زُرت ءُ رست گُڈا شپ بُوتّگ اَت ءُ تہاری ءَ مانشانتگ اَت اے چرچ ءِ چتّ  ( بُرزی نیمگ )   بازیں سالاں چے کپتگ اَت ءُ اودا برے پادریانی گُد ءُ آپانی دَرپ ایر اِتاں ءُ اودا نُوں بازیں جاھاں ساھِگ کنُوکیں درچک ھم رُستگ اَت ـ
آئی ءَ پیسلہ کُت کہ آ اے شپ ءَ ھمدا گُوازین اِیت ـ آئی تسلّہ کُت کہ آئی ءِ دُرستیں میش پُرشتگیں مزن دروازگ ءِ تُوک ءَ شُتگ اِتاں ـ  آئی ءَ دروازگ ءِ دپ ءَ پُرشتگیں دار ءِ ٹُکّر داتگ اَت داں کہ شپ ءَ آئی ءِ میش ڈنّ ءَ در میا اَنت اے دمگ ءَ میش دگہ نیست اَت بلے یکرندے شپے ءَ یک رسترے ھمے نیمگ ءَ اتکگ ات ءُ آ بچکّ ءَ دومی رُوچ ءَ سُھب ءَ بگر داں شپ ھمیشی درگیجگ ءَ ات ـ

آئی ءَ پَرش گوں وتی جیکٹ ءَ ساپ کُت ءُ تچک بُوت آئی ءَ ھمے کِتاب کہ زُوتّاں ھلاس کُتگ ایشرا آئی ءَ وتی سرجاہ کُت ءُ سر ءِ چیرا کُت ـ آئی ءَ گُوں وت ھلوت کُت ءُ گُشت کہ آ نُوں زنڈ زنڈیں کتابانی وانگ بندات کنت ـ اے کتاب بازیں وھدا داں ھمراہ بنت ءُ باز آرام دیوکیں سرجاھانی کارا کن اَنت ـ

آ پاد اتکگ ات بلے انگت تہاری اَت آئی ءَ سر چست کُت چار اِت آئی ءَ را چرچ ءِ نیم پُرشتگیں چتّ ءَ چہ آزمان ءِ سرا تِرپُوکیں اِستار گندگ ءَ اتکاں  ـ

آئی ءَ جیڑ اِت کہ شرتر ھمیش اِنت کہ آ انگت داں دیرا بُوسپ اِیت آئی ءَ مرچی شپ ھم ھما واب اتکگ اَت کہ آئی ءَ یک ھپتگے پیسر دیستگ ات ـ بلے واب ءِ ھلاس بُوھگ ءَ پیسر اے رندا ھم آ پاد اتکگ ات ،  ( روان اِنت  )

Zahida Raees :Raji:
baaskadmin@gmail.com , admin@baask.com
Learn Baluchi Composing in INPAGE
Learn Balochi Poetry Background Designing
Help Line

Offline Zahida Raees Raji

  • Administrator
  • *****
  • Posts: 6848
  • Karma: 356
    • Baask-Home of Baluchi Language, Literature & Culture
ناول  :  الکیمسٹ
نبشتہ کار  : پاولو کوئیلو
بلوچی رجانک  : امداد اُمیت

           ( دُومی بہر   )

آ پاد اَتک وتی لَٹّ چِست کُت میشانی پاد کنگ بِندات کُت کہ انگت واب اِتاں ـ  آئی ءَ انچو لگِت کہ آئی ءِ پاد آیگ ءَ گُوں آئی ے گیشتریں میشانی توک ءَ سُر ءُ پُر اتکگ اَت ـ آئی ءَ مار اِت کہ یک چیریں رازے ءِ تاگت ءَ آئی ءِ زندگی ءَ را اے میشانی زِندا گُوں بستگ اَت کہ آیانی ھمراھی گوں ایشی دو سال اَت ـ

آ ھر رُوچ آیان ءَ وراک ءُ آپ ءِ در گیجگ ءَ شہرا چہ ڈنّ کش ءَ گُوراں بُرتگ اَت آئی ءَ آستہ گُشت:  " اے میش منی ھر روچ ھمے کارا آدتاں " ـ  آئی ءَ یک سہتے اے جیڑ اِت گُڈا آئی ءَ اے مارِشت بُوت کہ گپّ اے وڈ ھم بُوت نہ کنت کہ آ میشانی ھر روچی ایں کاراں چہ آدت بُوتّگ اَت ـ

بلے انگت لہتیں میش پاد آیگ ءَ دیر کَنگ ءَ اَت بچک آیان ء یک یک ءَ وتی لٹّ ءَ گُوں سُرینَگ ءَ اَت ہر یک میشے ءَ را آئی ءِ نام ءَ گُوں توار جَنَگ ءَ اَت ـ آئی ءَ ھر وھدا ھمے باور اَت کہ چے آئی ءَ گُشتگ آئی ءِ میشاں آ پہم اِتگ ـ ھمے واستہ آئی ءَ برے برے آیان ءَ وتی کتابانی ھما بہر ونتگ ءُ  گُوشدارینتگاں آیاں چے آ وت اثر مند بُوتّگ یا کہ آئی ءَ وتی میشان ءَ اے گُشتگ کہ اے گیابان ءُ کہچراں یک شِپانکے ءِ ایوکی یا وشّی ءُ شاتکامی چے بیتّ ایں ـ آ برے برے آیان ءَ اے کُوچّگ ءِ وڈ وڈیں چیزّانی  بارُوا وتی زانت ءَ چہ آگہی دیگ ءَ اَت کہ ھمودا آ گُوستگ ءُ پیداک اَت ـ

بلے گُوستگیں لہتین رُوچاں آئی ءَ گوں آیاں ایوک ءَ یک گپّے کُتگ اَت کہ آ ھما ھلک ءَ چار رُوچ ءَ سر باں اودا یک سوداگرے ءِ جنکّ نِندُوک اِنت ـ آ یک سال ے پیسر ایوک ءَ یکرندے اے ھلک ءَ شُتگ ات ـ  آ سوداگر ءِ ھُشکیں وردِنانی دُکّانے اَت ءُ آئی ءَ ھر وھدا اے اُزر کُت کہ آئی ءِ  دیما میشانی پُٹاں بِہ چِن اِت داں کہ گُوں آئی ءَ دگا مہ بیت یک دُوستے ءَ اء شِپانک ءَ را آ دُکّانے باروا گُشتگ اَت گُڈا آئی ءَ وتی میش ھمُودا بُرتگ اِتاں ـ

شِپانک ءَ سوداگِر گُشت:  " منا میشانی لہتیں پُٹ بہا کنگی اِنت "  دُکّان ءَ اے وھدا باز رشّ اَت ھمے واستہ دُکّاندارا آ بچکّ گُشت آ نیمرُوچ ءَ پد ودار بِکن ـ بچک دُکّان ءِ سیڑیانی سرا نِشت ءُ آئی ءَ یک کتاب ءِ چہ وتی گُونی ءَ در کُت ـ

اناگہہ ءَ آئی ے پُشت ءَ چہ یک جنکّے ءِ آواز اتک آ اے وڈ گُشگ ءَ اَت  : " من نہ زانتگ کہ شِپانک ھم وانگ زان اَنت "

آ جنکّ ءِ کدّ  و بالاد ءُ چمّانی نِشان اندلس ءِ دَمگ ءِ جنکّانی وڈ ءُ ڈؤل ءَ اَت ،  آئی ے سیاھیں زیبداریں مُود کُوپگاں چہ جہل لُونجان اِتاں ءُ آئی ءِ چمّ ھشتُمی کرن ءَ ہسپانیہ ءِ سرا اُرش کَنُوکیں باج برُوکانی پدریچانی مردُماں گُوں کمّ کمّ لگّگ ءَ اِتاں ـ

شپانک ءَ آ جنکّ ءَ گُوں دیم کُت ءُ جواب دات:  " ہاں !  بلے من چوناہ ءَ کتابان ابید وتی میشاں چہ گیشتر دربراں " آ دو کلاک ءَ داں وت ماں وت گپّ کَنگ ءَ اِتاں ءُ آ جنکّ ءَ گُشت کہ من اے سوداگر ءِ چُکّاں آئی ءَ گُشت کہ اے ھلک ءِ زندگی ے دُرستیں رُوچ یک وڈاں ـ شِپانک ءَ آئی ءَ اندلس ءِ کش ءُ گُورانی باروا گُشت ءُ آئی ءَ ھما ھلکانی باروا گُشت کہ اودا آ دگّ ءَ چے اتکگ اَت ـ آئی ءَ میشاں چے آ جنکّ ءَ گُوں ھبر کنگ باز وشّ بُوت اے یک نوکیں تجرُبہ ے اَت آئی ے واستہ ـ ( روان اِنت  )
Zahida Raees :Raji:
baaskadmin@gmail.com , admin@baask.com
Learn Baluchi Composing in INPAGE
Learn Balochi Poetry Background Designing
Help Line

Offline Zahida Raees Raji

  • Administrator
  • *****
  • Posts: 6848
  • Karma: 356
    • Baask-Home of Baluchi Language, Literature & Culture
ناول  :  الیکیمسٹ
نبشتہ کار  : پاولو کوئیلو
رجانک بلوچی  : امداد اُمیت

            ( سیمی بہر  )

یکرندے جنکّ ءَ شِپانک ءَ چہ جُست کُت:  " تو وانگ چُوں در بُرتگ؟ "
آئی ءَ پسّو دست:  " انچیں عام بچکے ءِ وڈا کہ وانگ جاہ ءَ وانگ دربارت "
” بلے من ھیراناں اے گپّ ءَ کہ تو وانگ زانے انگت عام شِپانکے چُون بُوتّگے “

بچک ھیران بُوتّ چیا کہ آ جنکّ ءِ اے جُست ءِ پسّو دیگ ءَ چہ پہریز کنگ ءَ ات ـ آئی ءَ مُکمّل بھیسہ ات کہ اے جنک آئی ءِ ھبرا ھچبر سرپد نہ بیت ـ آئی ءَ  جنکّ ءَ را وتی سپرءِ کسّہ ھاں گُوشدارینت ءُ آ جنکّے چمّانی تُوک ءَ یک تُرس ءُ ھیرانگی ے تالان اَت ـ ھمے پیم وھد گُوزان اَت اے بچکّے دل ءَ اے واھِشت زِدّ کنگ ءَ ات کہ ھُدا بکن اے رُوچ ھچبر ھلاس مہ بیت آئی ءِ پت توامیں رُوچ ءَ دز گٹّ بہ بیت ءُ ھمے وڈا آئی ءَ سے رُوچ ودار ءِ بہ رسیت ،  آئی ءَ باور اَت کہ آئی ءَ اولی رندا یک نوکیں تجرُبہ ے بُوتّگ اَت ـ یک انچیں جؤزگ ے اَت کہ آ اولی رندا آئی ے جسم ءِ تُوک ءَ نا آشنائیں شیرکنی ھُون ءِ وڈا تچگ ءَ اَت ـ  آئی ءَ ایشرا اے واھِشت ے نام داتگ اَت کہ آ ھر وھدا ھمے یکّیں جاہ ءَ بہ بیت ـ ءُ اگاں اے وڈ بہ بیت اے جنکّ ءَ گُوں ھوار ،  اے سیاھیں زیبداریں مُودانی ساھِگ ءَ آئی ے آیوکیں شپ ءُ رُوچ آ وڈ نہ باں کہ انُّو است اَنت بلے گُڈ سرا  آ سوداگِر اتک ءُ بچکّ ءَ را گُشت کہ آ  چار میش ءِ پُٹاں بِہ چِنت ـ آئی ءَ آ پژمانی زرّ داتاں ءُ بچکّ ءَ را آیوکیں سال ءَ دُوبر آیگے گُشت ے  ـ

ءُ اے وڈا نُوں پُرّیں سالے ءَ پد آ ایوک ءَ چار رُوچ ءَ پد اے ھلک ءَ دوبر اتکگ اَت ـ آئی ءَ ھدّ ءَ چہ گیش وشّی بَوھَگ ءَ اَت بلے یک نہ وشّی ے ھم است اَت کہ آئی ءَ بے کرار کَنگ ءَ اَت آئی ءَ جیڑ اِت اے    ّ  وڈ ھم بیت آ جنکّ ایشرا بے ھال کنت ـ آ یکّیں شِپانک نہ اَت کہ اے دگّ ءَ برے چینکس شِپانک گُوستگ وتی میشانی پَژم بھا کُتگاں ـ

آئی ءَ گُوں وتی میشاں گُشت:  ” منا ایشی پرواہ نیست، من دُومی ھندانی دگہ بازیں جنکّاں ھم زاناں “ ـ

بلے دل ءِ تُوک ءَ آ سدّک اَت کہ اے جنکّ ھبرے دگہ ،  آ ایشی واستہ جُتائیں دُرستاں چے ـ آئی ءَ اے ھم زانت کہ شپانک، زِراں سپر کنُوک ءُ ھما مردم کہ گرد ءُ تَرّ کناں وتی چیزّاں بھا کناں ھر وھد یک شہرے،  یا ھلکے انچین الّم بیت ایں اودا سر باں آ  بے پِگر ،  آزات گردگ ءِ دُرستیں وشّیاں بے ھال کناں ـ

رُوچ بُڈّگ ءَ ات ءُ شپانک وتی میشاں رُوچ ءِ نیمگ ءَ سر دیان اَت رَوگ ءَ اَت ـ آئی ءَ جیڑ اِت اے وڑیں مردُمان ءَ ھچبر ھچ پیسلہ کنگی نہ اِنت ـ ھمے واستہ آ ایشرا وتی نزّیک گِندگ ءَ اَت ـ

میشان ءَ ایوک ءَ ور ءُ چَر درکار اَت داں کہ شپانکے زانت ءَ اندلس ءِ چراگاھاں کُجام جاہ ءَ اے میشانی واستہ شرّیں کدیم رَستگ ات اے میش آئی دوست اِتاں ـ جی ھو سُھب ءَ بگر داں کہ شپ آیانی روچ ھر وھدا یک وڑ اِتاں ءُ آ میشاں وتی ورناھی ءَ ھچ کتاب ھم نہ ونتگ اَت ءُ داں کہ آ شپانک ءَ آیان ءَ شہرانی زیبداریں نِدارگانی بارُوا گُشتگ گُڈا آیانی سمج ءَ چیزّے نہ چیزّے اتکگ ـ آ وا بسّ کدیم ءُ آپے سرا ھم رازی اِتاں ءُ آئی ے بدل ءَ پژم دیگ ءَ اِتاں ءُ شپانک ءِ ھمراہ داری کَنگ ءَ اِتاں ....... ءُ برے برے وتی گُوشت ھم داتگ اِش گُوں  ـ

شپانک ءَ جیڑ اِت اگاں من مرچی یک گُرک ے جُوڈ بہ باں ءُ اے میشاں یک یکّ ءَ ورگ شُرُوع بکناں گُڈا آیان ءَ ھما وھدا سما بیت داں رَمگ ءَ چہ گیشتریں میشانی گردن سِستگاں ـ اے چُوناہ ءَ منی سرا بھیسہ کناں ءُ آیاں وتی جِند ءِ صفتّے سرا بھیسہ کنگ بے ھال کُتگ ،  ھمے واستہ کہ من آیان ءَ رُودینگ ءَ ھاں ـ

شپانک وتی اے ھیالات ے سرا ھیران اَت ـ چو بیت کہ اے چرچ آئی ءِ تُوک ءَ ساھِگ داریں درچک رُستگ اَت گمزدگ اَنت ءُ ھمے واستہ آئی ءَ دومی رندا ھما واب اتکگ اَت ھمے واستہ  آ وتی وپا داریں میشانی ،  ھمے ھمراھانی دُژمِن بَوتّگ اَت ـ

یک شپے پیسرے ورگاں چے کمُّو تُرند آپ پش کپتگ اَت ایشان ءَ آئی ءَ وارت ـ پدا آئی ءَ جیکٹ گُوں وتی جان ءَ پتات ـ آئی ءَ زانتگ ات کہ لہتیں کلاک ءَ پد رُوچ سرے سرا کیت گُڈا گرمی انچو گیش بیت کہ آ وتی رَمگ ءَ پَٹّاں ( میداناں )  دیما بُرت نہ کنت ـ رُوچ ءِ اے وھدا اسپین ءِ مردم لِواڑا وپس اَنتے پدا اے گرمی شپ بُوھگ ءَ داں است بیت ایں ءُ آئی ءَ اے وھدا وتی جیکٹ چِست کنگی ایں،  آ اے جیکٹ ے وزن ءِ گرانی ءِ گِلگ کَنگ ءَ اَت گُڈا آئی ءَ پاد اتک کہ ھمے جیکٹ ءِ وجہ ءَ من بانگُواہ ءِ سردی چہ بچّاں ـ

مارا مُولمانی مٹّ بُوھگے واستہ تیار بُوھگی ایں آئی ءَ جیڑ اِت ءُ پدا آ اے جیکٹے وزن ءِ،  ءۂ گرمی ءِ مِنّہ وار اَت ـ 

ھمے وڈا اے جیکٹ ءِ یک مکسدے اَت ھمے رنگ ءَ اے بچکّے ھم مکسد ے ھستی اَت ـ آ بچک ءِ زندگی ءِ مُول ءُ مُراد سپر اَت ءُ اندلس ءِ کُوھی دَمگاں دو سال روگ ءَ پد آ اے دَمگے ھر شہرا چہ واقف اَت  ـ

اے رندا آ جنکّ ءَ را آ اے گُشگے چِست ءُ ایر کنگ ءَ اَت کہ اے وڈ چُوں بُوتّگ اَت کہ یک شپانکے ءَ وانگ زانتگ اَت ـ آئی ءَ شانزدہ سال ءَ سر بُوھگ ءَ داں یک نیکراھی وانگ جاھے ءَ چہ اِلم در بُرتگ اَت ـ آئی ءِ پت ءُ مات آئی ءَ را پادری جُوڈ کَنگ لُوٹگااِتاں داں کہ یک فارم ءِ سرا ناز کَنگے موقعہ بہ رسیت  ـ میشانی وڈا آ کہُول ءَ را ھم ورگ ءُ آپ ءِ در گیجگ ءَ ھم باز مھنت کَنگ لُوٹ اِت ـ آ بچک ءَ لاتینی ، ہسپانوی ءُ نیکراھی اِلم ونتگ اَت ـ بلے در کسانی ءَ چہ آئی ءَ دُنیا ءَ را زانگ ءِ باز ھُبّ اَت ـ آئی ءِ واستہ اے ھُدا ءَ زانگ ءَ چہ ھم گیشتر ارزِشت دارگ ءَ اَت ءُ بنی آدم ءِ گُناھانی بارُوا زانگ لُوٹگ ءَ ات ـ یک بیگاھے ءَ داں آ وتی لُوگ والاہانی گِندگ ءَ شُت گُڈا آئی ءَ ہِمّت ءُ حوسِلہ کُت وتی پِت اے گُشت کہ آ پادری بُوھگ نہ لُوٹیت بلکہ آئی ءَ سپر در سپر ے ھُبّ اِنت ـ

آئی ءَ پت ءَ گُوں چُکّ ءَ گُشت: 
” منی چُکّ دُرستیں دُنیا ءِ مردُم اے ھلک ءَ چہ گُوستگاں “
اے مردُم کایاں بلے نُوکیں چیزّانی در گیجگ ءَ بلے داں ادا چے رواں گُڈا ھما مردُم باں کہ ادا اتکگ اِتاں ـ آ کُوھاں سر کپاں میتگاں گِنداں گُڈا آیانی ھیال ھما جاہ ءَ رؤت آ اے گُشاں کہ آیانی گُوست چہ انُّوگ ءَ جوانتر بُوتّگ ـ آیانی بیشک شوکیں زیبداریں مُوداں ،  سیاھیں پُوستاں بلے آ بلکُل ھمدے مردُمانی وڑاھاں ـ

بلے بچک ءَ گُشت  ” من شہرانی ھما بان ءُ بادگیراں چاراں کہ اودا آ زند گُوازینگ ءَ ھاں “

پت ءَ بچکّ ءِ  گپ گیش کُت ءُ گُشت: 
” بلے آ مردُم داں مے زمینّ ءَ گِنداں گَڈا پاد کایاں گُشاں آیان ءَ ھر وھدا ھمدا نندگ وشتر بیت  “

آ مردُم کہ ادا کایاں آیانی گُورا باز دؤلت است آیاں آ ھرچ کناں ءُ ھمے واستہ آ سپرے ھرچ ءَ سگّ اِت کناں بلے چہ ما ایوک ءَ ھما مردُم سپر کنت آ شپانکے ” گُڈا شرّیں شپانکے ھم باں “ ـ بچک ءَ تچک ءَ گُشت ـ
آئی ءِ پت ءَ پدا ھِچ نہ گُشت ءُ دُومی  رُوچ ءَ آئی ءَ وتی چُکّ یک بٹوہ اے دات آئی ے تُوک ءَ سے کُوھنیں ہسپانوی سُہرے ٹُکّر اِتاں ـ

” منا یک رُوچے اے ڈگاراں ( مُلکاں)  چے رستگاں ءُ من ایشان ءَ میراث ءِ وڈا پہریز اِتگ ایر کُتگاں  بلے ایشان ءَ ھرچ کَنگے وھدا میشانی رَمگ بگر  ـ آیاں بُزُور چہ گیاباناں برو ءُ پدا رندا ترا سما بیت کہ مئے کش ءُ گُوری دمگ وشتِراں ءُ مے زالبُول ھدّ ءَ چہ گیش وش رنگاں “ آئی ءَ بچک دُوا نیک کُت ءُ رُخست کُت ـ بچکّ ءَ پِت ءِ چمّانی تُوک ءَ چار اِت گُڈا آئی ءَ اے واھِشت گِندگ ءَ اتک کہ ھُدا بکن کہ آئی ءَ وت تیوگیں دُنیا ءَ سپر بُہ کُتیں ءُ اے واھِشت انگت زندگ اَت ـ  چیا کہ آئی ے پت ءَ سالاں پد ایشرا دفن کُتگ ات آپ ءُ ورگ ءِ در گیجگ ءَ جد و جُھد ءِ وزن ءِ چیرا ءُ اے گُلزمینّ ے ھاکانی چیرا آئی ے زندگی کر شپ وپتگ اَت ـ ( روان اِنت ) ۔
Zahida Raees :Raji:
baaskadmin@gmail.com , admin@baask.com
Learn Baluchi Composing in INPAGE
Learn Balochi Poetry Background Designing
Help Line