Author Topic: بلوچی ادبی زبانے ترقی دئیگ  (Read 2339 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline MirAskaniBaluch

  • بلوچی باز جوانیں بتل
  • Balochi Group
  • *
  • Posts: 278
  • Karma: 15
  • Love Is My Life Style
    • آسکانی وبتاک بلوچستان
بلوچی ادبی زبانے ترقی دئیگ
« on: February 06, 2012, 04:29:34 AM »
چمشانکے پہ بلوچی زبانے نبشتانکاں بہ کنیت کہ باریں مردم سرپد بیت و واناک انت. ؟

شوم ایش گوئشت کہ بیا نیکبخت بی گوئشتی منا چہ کارے نیکبخت یے.

یک جوانے ارادہ کت کہ من روان گون خدا ھبر کناں وتئ بخت جست ئیے کنان چو حضرت موسی یے ڈولا.
گڈا جوان روان بیت پہ راھا دیم  پہ ٹوھین کوھے  کہ گون خدا ھبر بہ کنت وتئ قسمت باروا.

راھا کہ روان بیت ڈیک دات یک شیرے کہ سک لاغر ات، شیرا جست کت کہ واجہ دیم پہ کجا گورئیت (کجانگوریت) بستگ و روان ئیے ، جوانا جواب دات کہ بلے من روان پہ اے ڈولے جست گنئگا چہ خدا،

شیرا گوئشت گڈا واجہ منئ کلوا ھوں بہ بر گون واجہ خدایا جست کن کہ باز مدت انت من نادراھاں کہ من چہ درمان و دارئگان دئر منتاں بلے اگہ من دراھے نباں منئ علاج چئ انت.

 خیر ! جوان رھادگ گپت دیماتر شوت، ڈیک دات یک دھقانے کہ ڈگار گردینگایت، اشیا ھوں جست کت جوانا ھما ڈولا وتئ گپ جت انت، گڈا دھقانا گوئشت واجہ منی کلوا ھوں بدئے کہ من باز محنت کناں بلے منئ ڈگارے پل و ثمرہ شرے نہ بنت.

خیر! جوان دیما رھادگ گپت پدا ڈیک دات یک بادشاھی جنیکے کہ سیر و سانگی نہ کتگ ات.
جنیکا ھوں جست کت و جوانا ھما ڈولا وتئ گپ گوئشت انت.
جنیکا گوئشت کہ منئ کلواں بدئے کہ من وا جنین چوکیاں چطور پادشاھیا بہ سنبالاں.

خیر ! جوان شوت پہ کوھا یک غارے نشت و اللہ اللہ و عبادتی کت یک شپے وپت وابی دیت کہ خدا گوئشت تئ قسمت سک شریں تو اگاں ڈوکا دست پر بکنئے ھما ڈوک ھوں طلاہ بیت. گڈا جوان باز غل و شادان بیت پدا واتری کت  آتک.

ڈیک دات بادشاہ جنیکا و جستی کت کہ ھاں جوان باریں قصہ کن، گوئشتی تو اگاں سانگ و سیر بہ کن سک سیر و نامداریں پادشاھے بئے، جنیکا گوئشت گڈا چہ تو شرتریں جوان منا گیر نہ کپیت بیا گوں من سیر بہ کں، جوانان گوئشت نہ وے انگہ من وتئ جوان یے مراد نہ چشتگ.

دیما تر شوت ھما دھقان ڈگار گردینا جست کت کہ ھاں واجہ باریں حالاں دئے، جوانا گوئشت
تو پہ چو بزگ و بدبخت ئیے تئ ڈگارے سنداتے بنجاھا گنجے ھست سنداتا بہ لومبین سندات بنجاھا بہ کونچ خزانہا بہ کئش ترا چوک تاں نماسگ بس انت.
دھقانا گوئشت کہ بند سک مزن اں من تنہا ھروتک و لومبینت یے نہ کناں بیا من و تو ھور بیں گنجا دئر کنین نیم منئیگ و نیم یے تئیگیں تو ھوں شرشر سیرے لاپ بئے من ھوں، جوانا گوئشت کہ نہ وے انگہ من وتئ جوان یے لذت نہ چشتگ انگت ان.

گڈا دیما رھادگ گپت و شوت ھما لاغریں شیرا گوں دوچار کپت و ڈیک یے وارت، شیرا گوئشت حالان بدئے بارین منئ نادراہ یے علاج چئ اں، جوانا گوئشت کہ بلے تئ نادراہ یے علاج یک جوانیں مردمی سرے مئجگ انت، گڈا شیرا فکر کت کہ طلاھے سودایں وا جوانیں مردم ھمیش اں کہ دگہ چہ اشئ و جوانتریں مردم من نہ رسیت،
گڈا شیرا جوان شہمات کت دو شہماتی جت جوانے سر تل بیت و مئجگی ظاھر بیت انت شیر چٹیت و چیت و وارت انت و پدا درھکا درھگ بوت و دراہ بیت پدا جوان و زرنگ بیت.

ترجمہ : و نبشتانک آسکانی بلوچ.

منی خیال گوئشی مردم گام گاما دیما روانے کنت نۓ کہ پشتا کینزانے  کنت گون عربی و فارسی حرفان گر ودارا یلہ دئیت وتئ زبانے ترقیے فکرا بہ کنیت.

کہ مۓ  دود و ربیدگ و ادبی زبانے تاریخ گار و گم کنئگ بیتگ  و حرفان ماں اردو فارسی زباناں مان دئیگ و بدل بیگ انت.
 
البتہ : اگاں کموکین رھبند یے لوٹیت بلکیں بلے نئے کہ باز.

مثال : ظاھر : زاھر : خبر : ھبر : خیال : ھیال : چطور : چتور :

بلے نۓ کہ غل : گل : پرچا گل دگہ سئ و چار ھم دروریں گال ھست مردم اڑیت واناک نہ بیت.

آدگہ شر انت بلے اگاں دگہ ھم دروریں گال اش پہ بلوچیا نیست گڈا بدل بہ  بنت ھم واناک انت. 
مرد کہ بے براتٰ شان کنت میری
جن کہ بے جودا سنبہ ایت سیری
عاقبت  یک روچۓ  ردۓ زیر ایت